Prece super le Acropole

"Io nasceva, deessa al oculos blau, de parentes barbare, al domo del Cimmerios bon e virtuose qui habita al bordo de un mar sub umbra, ericiate de roccas, sempre battite per le tempestas. Ibi on cognosce a pena le sol; le floras es le muscos marin, le algas e le conchas que on trova in le fundo del baias solitari. Ibi le nubes pare sin color, e le gaudio mesme es un poco triste; ma fontanas de aqua frigide ibi sorti del rocca, e le oculos del juvene pueras es como iste verde fontanas ubi, super fundos de herbas ondulate, mira se le celo.

"Mi patres, si longe que nos pote remontar, esseva votate al navigationes lontan, in mares que tu Argonautas non cosgnosceva. Io audiva, quando io esseva juvene, le cantos del viages polar; io esseva cunate al memoria del glacies flottante, del mares brumose similabile a lacte, del insulas populate de aves que canta a su horas e que, prendente lor involo totes insimul, obscura le celo."

Prière sur l'Acropole de Renan (1883)

Comments

Popular posts from this blog

Malediki di Iob

Decembro